De schilderijen van Jan Wolkers staan in het teken van het licht. Het licht vormt het intermediair tussen hemel en aarde. Daarom gebruikte hij glas als materiaal voor zijn beeldhouwwerken. Hij zag glas als gestold licht. In zijn schilderijen zijn, als door een gordijn van kleurige lichtpuntjes, de wisselende gesteldheden van dit verschijnsel te zien. Het zijn hierdoor stille vergeestelijkte geworden doeken geworden, die de zuiverste abstractie als onderwerp hebben: de poëzie van het licht.